Bijbelwetenschappen

Tempel en altaar in Jeruzalem zijn ingewijd (2 Kronieken 7:5.9). Die nacht verzekert de Heer Salomo dat Hij in dit huis voor eeuwig zijn intrek zal nemen en bij grote plagen het volk dat het hoofd buigt zijn zonden al vergeven en het land zal genezen (7:11-16). In Efeze is de gemeente Gods woning (Efeziërs 2:21-22); door het geloof woont Christus in de gemeente. Zo zal zij de liefde van Christus kennen (3:14-21).

Exodus 30 maakt deel uit van vijftien hoofdstukken met zeer gedetailleerde informatie over de constructie van de ontmoetingstent. Eerst lezen we hoe Mozes de instructies ontvangt op de berg, en later hoe ze worden uitgevoerd. Daartussen staan twee passages over de sabbat, het verhaal van het gouden kalf, en het gedeelte dat op ons rooster staat over de ‘sjekelbelasting’. Het gouden kalf vormt een scherp contrast met de constructie en inrichting van de ontmoetingstent.

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. Deze keer, bij de 8e zondag van de herfst in het B-jaar, dus bij de lezing uit Marcus 12:28-34, geeft ze haar commentaar bij een werk van Baccio Baldini.

Wonderen: wie gelooft er nog in? Toch best wel wat mensen. In de Bijbel komen veel wonderen voor. Wij verzamelden de voor ons 7 opvallendste wonderen. Kent u ze allemaal?

Een van de manieren om met mensen van allerlei opleidingen een tekst te lezen, is te werken met drie vragen: Wat is de doelgroep? Wat is de boodschap? Welke beelden zie je? Ik oefen dat dan altijd eerst met een reclame-item van de tv, want daarin zijn boodschap en beelden in weinig tijd gepropt en is de doelgroep duidelijk.

Een schriftgeleerde vraagt aan Jezus wat volgens Hem het eerste gebod is – dus het gebod dat voor Hem op de eerste plaats komt. Dat is een vraag die we elkaar in de gemeente ook best eens mogen stellen, en dan zou het fraai zijn als we niet allemaal hetzelfde antwoord zouden geven. Want tenzij je in een dogmatische gemeenschap verkeert, geldt van deze vraag volgens mij dat ‘het goede antwoord’ niet bestaat. Dat blijkt ook een beetje uit de reactie van Jezus: Hij geeft niet één, maar twee antwoorden.

In deze lange perikoop laat de ‘theologische’ evangelist Johannes zien dat hij ook een uitmuntende verteller is. In Johannes 9 neemt het Johannesevangelie de lezer op eenzelfde manier bij de hand, maar nu via het beeldveld van zien en blind zijn. De voortmeanderende tekst heeft een mystagogische functie: hij leidt stap voor stap in in Jezus’ identiteit.

‘Deze woorden aan jou opgedragen, leer ze aan je kinderen, herhaal ze. Dan vermeerderen je levensdagen en de jaren van je zoons en dochters. Hoor Israël.’ Woorden die Huub Oosterhuis dichtte bij Deuteronomium 6. Woorden die voortdurend in mij klonken toen ik deze exegese schreef. De sadduceeën leggen Jezus een indringende casus voor over het opstaan van je naam als je zelf al dood bent. Het gaat over het vermeerderen van je levensdagen en de jaren van je zoons en dochters.

Jezus mag graag gebruikmaken van gelijkenissen om mensen iets hoopvols en bemoedigends aan te reiken. Tegelijkertijd zet Hij ons die verhalen als bril op de neus om beter te kunnen zien en beoordelen waar het in deze wereld en in ons eigen leven hier en nu op aankomt. Helpen die verhalen ons ook verder als het gaat om ‘leven na/met COVID-19’?