Geloof

Hoe beleven pluimveehouders hun geloof als er vogelgriep uitbreekt op hun bedrijf? Jan Sterrenburg interviewde een aantal boeren: God heeft het toegelaten.

We kennen er allemaal wel één of meer, van die mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeenten of omgeving zette ze zich in voor de/een goede zaak. In deze vaste rubriek worden dit seizoen een paar van die ‘bevlogen mensen’ in het licht gezet.

Wie beroepshalve vaak met de dood wordt geconfronteerd, moet haast wel somber worden, is de algemene gedachte. Niets is minder waar. Als je vaak in aanraking komt met de dood en je eigen sterfelijkheid onder ogen moet zien, word je je veel meer bewust van het geschenk dat het leven is. Zo wekt dat bewustzijn juist levenslust.

Hoe voelt het als oorlog onder je huid kruipt, welke geuren en geluiden blijven je bij? Wat als jij het bent die gegijzeld en gemarteld wordt, die staat te huilen om je kind, en de hele wereld kijkt mee? Wat als je doodsangsten uitstaat in een schuilkelder of gewoon in je eigen huis, terwijl de raketten rondom inslaan? Ik kijk naar mijn telefoon en het duizelt me. Ik wil het allemaal niet weten en toch ook weer wel, ik voel me bang en boos en verdrietig tegelijk. Mijn hart huilt om afgeslachte baby’s en zoveel meer, en ik denk: God, waarom? Hoe lang nog? Heer, ontferm u.

Het christendom zoals veel mensen het kennen roept nogal wat vragen en soms zelfs weerstand op. Is de Bijbel helemaal waar? Waarom doet de kerk zo vaak zo krampachtig over seksualiteit? Leidt religie niet alleen maar tot conflict? Is geloof niet een vorm van vroom zelfbedrog? Veel christenen hebben de ervaring dat discussies over dit soort vragen weinig opleveren: vaak resulteert dat alleen maar in een botsing tussen twee visies waarbij een oplossing ver weg lijkt.  

Toen ik nog in Sinterklaas geloofde was ik, (we schrijven begin jaren zeventig), niet erg met hem bezig. Geen bedplassen of anderszins grote ontroering in elk geval.

Tekst: Bara van Pelt
Beeld: Rianne te winkel

Dennis J. Coenraad is beeldhouwer en schept bronzen koppen uit klei. Hester Smits sprak hem over schepping en geloof.

Margriet van der Kooi heeft een open blik voor de mooie dingen in de wereld om ons heen. Zij ontmoet in haar werk als hart- en zielzorger veel mensen en heeft de gave om het beste in mensen naar boven te halen. Zij bemoedigt mensen en helpt ze om oog te blijven hebben voor het licht in de duisternis.