Bij Jesaja 51,1-6, Romeinen 8,31b-39 en Lucas 12,35-40 Oudjaar, avondgebed Het is niet de nacht van het jaar. Die gaat vooraf aan het Paasfeest. Maar deze avond is wel anders. […]

Waken is vechten tegen de slaap. Koffiedrinken, nootjes kauwen, frisse lucht inademen, voortdurend aan het werk zijn tegen die geweldloze, maar zeer opdringerige vijand van de slaap. Het is onze veeleisende roeping als gelovigen. Laat deze wereld je niet bedwelmen. Laat de continue branding van de actualiteit je niet in slaap brengen. Blijf de ware wereld verwachten, die deze wereld zal laten verdwijnen als een droom na het ontwaken.

Vandaag begint de Adventstijd. Dat wordt in veel gemeenten met vuurwerk, slingers en champagne ingeluid als ‘het nieuwe kerkelijk jaar’. Maar welbeschouwd is er hooguit sprake van een accentwisseling. Al vanaf de herfst klinken lezingen die herinneren aan het einde aller dingen. Het eigene van de Adventstijd is alleen dat het verwachten nu steeds meer geflankeerd wordt door het gedenken van Christus’ komst in het vlees. Op deze eerste zondag is daar echter nog weinig van te merken. Het is een en al eschatologie vandaag.

Op de twee laatste zondagen in de Paastijd is nog iets van het liturgische spel herkenbaar dat de kerk ons heeft aangereikt in het aloude hoor-, lees- en overwegingsschema, ook wel lectionarium genoemd. Teksten uit het Johannesevangelie brengen ons terug naar de situatie van voor Pasen. We horen ze achterstevoren, alsof Pasen nog moet geschieden. We worden teruggeplaatst in de tijd. Doel: ons geheugen opfrissen. ‘Weet je nog…? Zie, Ik heb het jullie gezegd!’

Bij Lucas 4,14-21 en Jesaja 61,1-9 Bij de kassa in de super staat een lange rij. Jos en Hans staan achteraan, ze hebben alleen maar een flesje en een zakje […]

Bij Jesaja 40,1-11, Psalm 104,1-13 en Lucas 3,15-16.21-22 Het Hebreeuwse begrip tesjoeva (Grieks: metanoia) wordt meestal vertaald met ‘inkeer’ of ‘bekering’, maar betekent vooral ook ‘terugkeer’, ‘thuiskomst’, zoals van de […]

In het kerkelijk jaar leven we tussen Pasen en Hemelvaart. In de lezingen vindt ons leven – nog vóór we lijden, sterven en opstanding van Christus vieren – zijn plaats tussen schepping en voleinding, en tegelijkertijd zowel in de hemel als op aarde onder de heilzame koepel van Gods ontferming. De woorden zijn menselijk, aards en gebrekkig, maar door deze woorden kunnen we ons een voorstelling maken van de nieuwe, geheelde schepping.

Bij Marcus 8,1-9 Weinig kan veel Gesprek Elk ding op zich is klein en stelt op zich niets voor. Maar kleine dingen zijn echt belangrijk en waardevol en samen zijn […]

De lezingen uit Kronieken en Lucas gaan over ‘bidden’. Over het je richten tot en je laten richten door God. Op de Biddag voor gewas en arbeid breidt dit ‘bidden’ zich nadrukkelijk uit tot de dimensies van arbeid en economie. Het is natuurlijk niet zo dat deze dimensies in ‘gewone’ diensten niet aan de orde zijn. Je zou kunnen zeggen dat op de Biddag
de aandacht ervoor uitdrukkelijk ‘geagendeerd’ wordt.